نویسنده : سرباز مرده ; ساعت ٤:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/٥

امروز دوست نازنینی واسم پیامکی فرستاد که خیلی ازش خوشم اومد! گفتم بد نیست واسه شما هم بذارمش!

 

تا که بودیم، نبودیم کسی / کشت ما را غم بی هم نفسی

تا که رفتیم، همه یار شدند / خفته‌ایم و همه بیدار شدند

قدر آیینه بدانیم چو هست / نه در آن وقت که اقبال شکست

 

 

این شعر رو چند سال پیش از یکی از اقوام شنیدم!

 

در عجبم از این مردم، این مردم پست / این طایفه‌ی زنده کش مرده پرست

تا هست به ذلت بکشندش به جفا / چون مرد، به عزت ببرندش سر دست





کلمات کلیدی :پیامک