نویسنده : سرباز مرده ; ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٦

- خیلی از شما عزیزان، جناب میرزا رو می شناسین. ایشون یکی از شعرای هم عصر استاد شهریاره. دیوان ایشون متاسفانه به خاطر صحنه دار بودن تو بازار نیست و به همین دلیل ما شعرهای خیلی کمی از ایشون رو شنیدیدم اما یه شعر هست که همه ما خوب به یاد داریم؛ شعری که تو سال سوم ابتدایی خوندیم. یادش بخیر...

 

مادر

گوینــــد چــــو مـــرا بزاد مادر / پستـان به دهــن گرفتـــن آمــوخت

شبهــا بــــر گــــاهــــواره مــــن / بیـــدار نشست و خفتــن آمـوخت

دستم بگرفت و پـا بـه پـــا بُـــرد / تــا شیـــوه راه رفتـــن آموخـــت

یک حرف و دو حرف بر زبانم / الفـــاظ نهـــاد و گفتـــن آمـوخت

لبخنــــد نهـــــاد بــــــرلب مــــــن / بــر غنچــه گـل شکفتن آموخت

پس هستی مــن ز هستــی اوست / تا هستم و هست دارمش دوست





کلمات کلیدی :مادر و کلمات کلیدی :میرزا